--มีคัยมั๊ยที่เข้าจัยเรา--
2 posters
หน้า 1 จาก 1
--มีคัยมั๊ยที่เข้าจัยเรา--
อืม...
เรานะไม่ค่อยรุอารัยหรอกนะ
แต่ขอสักครั้งที่มีคนเข้าจัยเรา..
เราไม่ได้มีความรุ้อารัยมากมายนัก เราก้อรุตัวอยุ ในบางเรื่อง บางสิ่ง ที่เราต้องการแต่เราไม่ได้ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงเรื่องความรักหรอกนะแต่มันคือการเรียนนะ เราไม่ค่อยเก่งเท่าไร เราก้อรุตัวดีแต่เราก้อพยายามทุกหนทางที่จะทำให้ตัวเองเก่งขึ้นแต่เราก้อทำไม่ได้ทุกที T^T เพราะอารัยนะ ก้อไม่รุเหมือนกัน ไม่ตั้งใจหรอ ก้อตั้งใจสุด ๆ แร้ว พยายามกว่านี้หรอ พยายามแร้ว แต่ไม่สำเร็จเราว่าการมาเรียนคอม ฯ ธุรกิจนะ ไม่เหมาะกับเราหรอกเราว่าเราจะเลิกเรียนคอมฯ เพราะถ้าเราไม่เข้าใจกับสิ่งที่เราเรียนอยุแระเราจ่าเรียนไปทำไม เพื่ออ่าไร เสียเวลาปล่าวประโยชน์ เราไม่ได้ยอมแพ้หรืออารัยหรอกนะ แต่เราหมดกำลังจัย T^T...เราเขียนต่อไม่ไหวแร้ว น้ำตาเราก้อจะไหลออกมาทุกที เราไม่อยากให้ที่บ้านรุ้ว่าเรากลุ้มจัย คิดจ่าปรึกษาเพื่อนก้อไม่อยากดึงเพื่อนเข้ามา อีกอย่างเพื่อน ๆ ก้อไม่ว่าง ^^ เรานะ แปปเดียวก้อหายแร้ว เราก้อชอบคิดงี้ ทำมัยนะ เราถึงต้องร้องไห้เพราะเรื่องเรียนด้วย
ไม่เข้าใจตัวเองเรยจิง ๆ ว่าทำไมเรียนไม่รุเรื่องนะ ทั้ง ๆ ที่คนอื่นเค้าก้อรุเรื่องกัน จ่าสอบแร้ว ทำไม่ได้แน่ ไม่เข้าใจที่เรียนเรยแต่ก้อนะ คงเปนเวรกรรมนะ ชาติก่อนอาจทำไว้เยอะ ชาตินี้ถึงเกิดมาโง่ดักดาน..(ขอโทษที่ใช้คำหยาบ)อยุอย่างนี้ ไม่ใช่ไม่ยอมคิดว่าต้องเก่งกว่านี้นะ คิด แต่มันไม่ง่ายเรยแม้แต่นิดเดียว ควรคิดในแง่บวก คิดบวกจนสมองจ่าแตก
เฮ้อ ! คงไม่มีคัยช่วยเราได้ถ้าเราไม่ช่วยตัวเอง คำนี้ก้อรุอยุ แต่บางครั้งก้อต้องการใครที่มาปลอบจัยเรา ห่วงเรา ถามเรา แระสุดท้าย เราคิดว่ามันเปนเรื่องจิง เพราะทุกคนในโลกนี้ต้องมีเพื่อน ToT อะนะ บ่นซะเยอะก้อขอโทษทีนะ คนงี่เง่าก้องี้แระ จ่าทำไงได้ระ
เรานะไม่ค่อยรุอารัยหรอกนะ
แต่ขอสักครั้งที่มีคนเข้าจัยเรา..
เราไม่ได้มีความรุ้อารัยมากมายนัก เราก้อรุตัวอยุ ในบางเรื่อง บางสิ่ง ที่เราต้องการแต่เราไม่ได้ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงเรื่องความรักหรอกนะแต่มันคือการเรียนนะ เราไม่ค่อยเก่งเท่าไร เราก้อรุตัวดีแต่เราก้อพยายามทุกหนทางที่จะทำให้ตัวเองเก่งขึ้นแต่เราก้อทำไม่ได้ทุกที T^T เพราะอารัยนะ ก้อไม่รุเหมือนกัน ไม่ตั้งใจหรอ ก้อตั้งใจสุด ๆ แร้ว พยายามกว่านี้หรอ พยายามแร้ว แต่ไม่สำเร็จเราว่าการมาเรียนคอม ฯ ธุรกิจนะ ไม่เหมาะกับเราหรอกเราว่าเราจะเลิกเรียนคอมฯ เพราะถ้าเราไม่เข้าใจกับสิ่งที่เราเรียนอยุแระเราจ่าเรียนไปทำไม เพื่ออ่าไร เสียเวลาปล่าวประโยชน์ เราไม่ได้ยอมแพ้หรืออารัยหรอกนะ แต่เราหมดกำลังจัย T^T...เราเขียนต่อไม่ไหวแร้ว น้ำตาเราก้อจะไหลออกมาทุกที เราไม่อยากให้ที่บ้านรุ้ว่าเรากลุ้มจัย คิดจ่าปรึกษาเพื่อนก้อไม่อยากดึงเพื่อนเข้ามา อีกอย่างเพื่อน ๆ ก้อไม่ว่าง ^^ เรานะ แปปเดียวก้อหายแร้ว เราก้อชอบคิดงี้ ทำมัยนะ เราถึงต้องร้องไห้เพราะเรื่องเรียนด้วย
ไม่เข้าใจตัวเองเรยจิง ๆ ว่าทำไมเรียนไม่รุเรื่องนะ ทั้ง ๆ ที่คนอื่นเค้าก้อรุเรื่องกัน จ่าสอบแร้ว ทำไม่ได้แน่ ไม่เข้าใจที่เรียนเรยแต่ก้อนะ คงเปนเวรกรรมนะ ชาติก่อนอาจทำไว้เยอะ ชาตินี้ถึงเกิดมาโง่ดักดาน..(ขอโทษที่ใช้คำหยาบ)อยุอย่างนี้ ไม่ใช่ไม่ยอมคิดว่าต้องเก่งกว่านี้นะ คิด แต่มันไม่ง่ายเรยแม้แต่นิดเดียว ควรคิดในแง่บวก คิดบวกจนสมองจ่าแตก
เฮ้อ ! คงไม่มีคัยช่วยเราได้ถ้าเราไม่ช่วยตัวเอง คำนี้ก้อรุอยุ แต่บางครั้งก้อต้องการใครที่มาปลอบจัยเรา ห่วงเรา ถามเรา แระสุดท้าย เราคิดว่ามันเปนเรื่องจิง เพราะทุกคนในโลกนี้ต้องมีเพื่อน ToT อะนะ บ่นซะเยอะก้อขอโทษทีนะ คนงี่เง่าก้องี้แระ จ่าทำไงได้ระ
Romance_G- จำนวนข้อความ : 105
Join date : 28/11/2009
Re: --มีคัยมั๊ยที่เข้าจัยเรา--
หรอ ถามตัวเองหรือยังว่าพยายามถึงที่สุดแล้วหรือยัง ความทุกข์บ้างครั้งมันไม่จำเป็นต้องเก็บไว้คนเดียว
ระบายมันออกมาบ้าง มันก็ไม่ได้เสียหายอะไรหรอก "รบกวน" คำว่ารบกวนมันไม่มีในพจนาณุกรมเพื่อนนะ
ถ้ายังคิดอยู่แบบนี้ ถ้าคิดว่าปัญหาจะต้องแก้คนเดียว ทางออกมันยังลับหรี่หนัก
ถึงยังไงก็น่าจะมีคนที่คอยมาช่วยหาทางออกให้ ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ใช่มั้ย??
ถ้าคิดว่าอยากเก็บไว้คนเดียว ก็อย่ามีเลยซ่ะเลยมันจะดีกว่า เพื่อนน่ะ อยู่คนเดียวจะไม่ดีกว่าหรือไง
แค่เธอลองคิดที่จะเปิดใจ เปิดเผยเรื่องราวให้ผู้อื่นรู้ เธอจะรู้ว่าโลกใบนี้ไม่ได้มีเธอแค่คนเดียว
เรื่องเรียน ก็ลองหยิบหนังสือมาถามเพื่อนสิ ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามสิ
ไอ้เรื่องความรักน่ะ ทิ้งมันไว้ก่อน ถ้าเธอมัวแต่เพ้อถึงเรื่องนั้น เธอจะเรียนรู้เรื่องได้อย่างไร
ไม่ได้ห้ามน่ะว่าไม่ให้มี แต่ต้องหัดแยกเวลา นะ
ลองเปิดใจ ปรึกษาปัญหาคนอื่น อย่ากลัวคำว่า"รบกวน"
แล้วเธอจะพบว่าทางออกมีมากมาย
ระบายมันออกมาบ้าง มันก็ไม่ได้เสียหายอะไรหรอก "รบกวน" คำว่ารบกวนมันไม่มีในพจนาณุกรมเพื่อนนะ
ถ้ายังคิดอยู่แบบนี้ ถ้าคิดว่าปัญหาจะต้องแก้คนเดียว ทางออกมันยังลับหรี่หนัก
ถึงยังไงก็น่าจะมีคนที่คอยมาช่วยหาทางออกให้ ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ใช่มั้ย??
ถ้าคิดว่าอยากเก็บไว้คนเดียว ก็อย่ามีเลยซ่ะเลยมันจะดีกว่า เพื่อนน่ะ อยู่คนเดียวจะไม่ดีกว่าหรือไง
แค่เธอลองคิดที่จะเปิดใจ เปิดเผยเรื่องราวให้ผู้อื่นรู้ เธอจะรู้ว่าโลกใบนี้ไม่ได้มีเธอแค่คนเดียว
เรื่องเรียน ก็ลองหยิบหนังสือมาถามเพื่อนสิ ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามสิ
ไอ้เรื่องความรักน่ะ ทิ้งมันไว้ก่อน ถ้าเธอมัวแต่เพ้อถึงเรื่องนั้น เธอจะเรียนรู้เรื่องได้อย่างไร
ไม่ได้ห้ามน่ะว่าไม่ให้มี แต่ต้องหัดแยกเวลา นะ
ลองเปิดใจ ปรึกษาปัญหาคนอื่น อย่ากลัวคำว่า"รบกวน"
แล้วเธอจะพบว่าทางออกมีมากมาย
หน้า 1 จาก 1
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ